Een klein Canadees huis
aan de Atlantische Oceaan
Een familiegeschiedenis die begon lang voordat La Cana het huis werd dat we vandaag kennen.
Van Canadese huizen naar de Atlantische kust
De geschiedenis van La Cana is nauw verbonden met die van Saint-Nazaire na de Tweede Wereldoorlog. Het kleine houten huis dat we vandaag kennen stamt rechtstreeks af van de prefabwoningen die werden aangevoerd om gezinnen tijdens de wederopbouw te huisvesten.
Het landgoed Géorama
Ongeveer honderd meter ten oosten van La Cana lag het landgoed Géorama. Na verschillende eigenaarswissels kochten Hubert Blavier en zijn vrouw Hélène Jamard in 1950 een deel van het terrein.
Twee Canadese huizen
De familie koopt op een veiling aan de kades van Saint-Nazaire twee houten prefabhuizen. Ze waren na de oorlog ingevoerd om werknemers van de scheepswerven te huisvesten en werden opnieuw opgebouwd op dit grote terrein boven de zee.
Een nieuwe generatie
Twee kleinzonen van Hubert en Hélène, Arnaud en David Laforge, namen de twee huizen over en gaven ze geleidelijk het comfort en karakter dat ze vandaag hebben.
Herbouwen zonder het verleden uit te wissen
La Cana werd veel meer dan gerenoveerd: het huis werd herbouwd met behoud van de sfeer, verhoudingen en verschillende kenmerkende details van het oorspronkelijke Canadese huis.
De ziel van het huis bewaren
De schuiframen bleven op hun oorspronkelijke plaats. De ipé-bekleding van de gevels, dakranden en het grote terras laat het huis nu vanzelf opgaan in de bosrijke omgeving.
Ongeveer 20 m² extra werd toegevoegd aan de leefruimte. De dakconstructie blijft zichtbaar, de houtkachel staat tegen de westgevel en brede gebroken-wit geschilderde houten delen en massief eiken parket geven de ruimte haar warmte.
De open keuken maakt volledig deel uit van de leefruimte. Een zeer brede glazen pui op het zuiden laat, zodra ze openstaat, de grens tussen huis, terras en oceaan verdwijnen.
